بر زمینه‌ی سُربی‌ صبح
سوار
خاموش ایستاده است

و یالِ بلندِ اسبش در باد
... پریشان می‌شود.



خدایا خدایا
سواران نباید ایستاده باشند
هنگامی که
حادثه اخطار می‌شود.



کنارِ پرچینِ سوخته
دختر
خاموش ایستاده است
و دامنِ نازکش در باد
تکان می‌خورد.

خدایا خدایا
دختران نباید خاموش بمانند
هنگامی که مردان
نومید و خسته
پیر می‌شوند.



۱۳۵۲
احمد شاملو
+ نوشته شده در پنجشنبه ۵ آبان ۱۳۹۰ساعت 3:15 توسط رضا بهرامی |